• Bel: (0548) 859 690
  • info@nelettavanheuven.nl




IS DEZE STOEL VRIJ (6) Schoonmoeder bij Jackies

Lenin, gevraagd wat zijn hoogste straf zou zijn voor bigamie, aarzelde geen
moment: “Twee schoonmoeders”. Schoonmoeders zijn een geliefd mikpunt
voor grappen. Natuurlijk bestaan er ook lieve en respectvolle schoonmoeders
zoals ik, maar de dominante, bemoeizuchtige, kritische of intrigante
schoonmoeders, die een wig drijven tussen hun troetelkind en de in hun maag
gesplitste rivaal, zijn in de meerderheid.                                                        
Vandaag zit ik op het nazomerse terras van Jackies. Uitbater Max heeft mij
zojuist een Argentijnse Merlot geserveerd in een glas dat ruimte biedt aan het
bouquet en nu vang ik het woord schoonmoeder op. Het wordt op boze toon
uitgesproken. Aan een tafel verderop richten twee kleine meisjes verschrikte
gezichtjes op hun ruziënde ouders.                                                                           
“Al-tijd te laat, je moeder en die sul van een vader van je, zegt er nooit iets
van,” sist de schoondochter.                                                                                                                        
“Ze komen heus wel, Maud, we zitten hier toch heerlijk,” sust manlief,
tevergeefs. Ik wed dat hij in Maud zijn moeder heeft herkozen. Waar je thuis
onder leed herhaalt zich in je huwelijk. Je zoekt onbewust de nestgeur weer op,
ook als ie stinkt.                                                                                                                                                                                                                                     
“Daar gaat het niet om, Floris, je moeder is weer eens te laat en Fleur moet op
tijd naar bed.” Fleur kijkt schichtig op van haar Ipad en duikt snel terug in haar
spelletje. Als mede-eigenaar Michaël de menukaarten komt aanreiken, wil
Floris tegensputteren maar Maud is hem voor: “Ja, graag, Michaël, wij bestellen
alvast.”                                                                                                                                    
Bij Jackies krijgt iedere tafel zijn eigen bediende die je bij de voornaam mag
aanspreken. Max en Michaël hebben bij het werknemerscontract niet alleen
een cursus Hoe heurt ’t eigenlijk? bedongen, maar ook een training
verantwoord kniebuigen: het personeel zakt respectvol door de knieën om
niets te missen van de door jou ingefluisterde wensen. Je ervaart ze als de
ideale schoonzoon of schoondochter.                                                                                                                                                   
Terwijl Maud haar mes zet in de Dragonroll, hoor ik haar zeggen: “Het is
machtsvertoon van je moeder, een blijk van minachting, maar ik pik dat niet
meer.” Klopt: ook Poetin laat zijn gasten moedwillig wachten, terwijl hij
baantjes trekt in zijn privé-zwembad.                                                                                                                                    
Ik verheug mij in toenemende mate op de komst van schoonmoeder. En daar
komt ze, althans … daar stoomt vanuit de Vleeschhouwerstraat een forse
vrouw in wapperend Ulla Popken-gewaad met aan haar linkerflank een schriele
man in anoniem pak, een vlaggenschip met haar sloep. Hyacint en Richard uit
Keeping up appearances doen Deventer aan. Hij kijkt panisch, zij boos zonder
aanwijsbare reden.                                                                                                                             
Als Hyacinth haar paraplu bij de ingang heeft afgegeven, ziet zij meteen waar
de twee vrije stoelen zich bevinden, ze stevent er op af met Richard in haar
kielzog. Terwijl zoon en schoondochter omhoog veren voor een begroeting
schalt schoonmama zo hard dat het hele terras zich omkeert.                       
“Wat is dit, Floris Jan, al besteld, hebben wij geen fatsoen meer?”                                                            
Zoonlief kleurt van oor tot oor en Maud bitst : “Mijn fatsoen is op tijd komen
Schoonmoeke negeert de aanval en went zich tot zoontjelief: “Zie je nu, schat,
twee milieus op één kussen daar slaapt de duivel tussen.”                                                                                                                
Als ze door krijgen dat het hele terras meegeniet gaan ze zitten. Het jonge gezin
eet door zonder op te kijken, de schoonouders bestuderen de kaart.                                  
Dit komt niet meer goed vanavond, ook daarna niet.                                                                                                                                                                          
Op een sein van Maud vertrekken ze nog voor de grootouders hun
hoofdgerecht krijgen opgediend. Ook nu wordt zoenen vermeden.                  
Schoonmama begint welgemoed cliché’s over tafel uit te strooien en trakteert
zichzelf tot slot op een Chocolate Special. Manlief zoekt zijn heil in een dubbele
whisky.                                                                                                                                          
Als ze hebben afgerekend moet de paraplu nog worden opgevist en dan gaat
het mis: de paraplu is zoek. Ik hoor mevrouw gillen “Paraplu, nu!” en “Baas!”
Het ondenkbare geschiedt: ze stormt het terras op en grijpt geheel pardoes de
altijd even voorkomende Max ruw in zijn arm. Max ogen rollen bijna uit zijn
kassen terwijl zij hem naar binnen trekt. Het tumult verstomt als reddende
engel Michaël de paraplu overhandigt. Schoonmoeder beent woest naar buiten
en ofschoon er geen wolkje meer aan de lucht is, controleert ze onmiddellijk of
de paraplu het nog doet.                                                                                                                                           
Ja, nee …het lukt niet.                                                                                                                                         
Haar man blijft op afstand, als een hond die een klap verwacht.